3 - خاموش كردن فتنه فتنه‌گرى در ميان خانواده‌ها و جامعه ، يا در ميان دو ملت يا چند ملّت كه باعث ايجاد كينه و از هم گسستگى و دشمنى در بين افراد نسبت به يكديگر و علّت بروز جنگ و خونريزى و ضررها و خسارت‌هاى جبران‌ناپذير در ميان ملّت‌ها و اقوام است . فتنه‌گرى از گناهان بسيار بزرگ و به فرمودهء قرآن مجيد گناهى سنگين‌تر از گناه قتل نفس است بدون ترديد كار كافران و مشركان و معاندان و فاسقان و مردم پست و بى هويت و شيطان مسلك است . گروهى از اين بى خبران از حق ، و آلودگان به رذايل اخلاقى ، و پست فطرتان آلوده ، در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله به طور دائم و بى وقفه در ميان مردم به فتنه گرى مشغول بودند . ادامه كار آنان خسارت‌هاى غير قابل جبران براى اسلام و ملت اسلام داشت . اينان با برنامهء خود به سوى خاموش كردن چراغ دين به پيش مىرفتند ، حضرت حق در قرآن مجيد نسبت به اين جرثومه‌هاى ننگين تكليف مسلمانان را روشن فرمود : وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ اخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ اخْرَجُوكُمْ وَ الْفِتْنَةُ اشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ » « 1 » و آنان را [ كه از شرك و كفر و هيچ ستمى بازنمىايستند ] هر كجا يافتيد ، به قتل برسانيد و از جايى كه شما را بيرون كردند بيرونشان كنيد و فتنه [ كه شرك ، بت‌پرستى ، بيرون كردن مردم از خانه و كاشانه و وطنشان باشد ] از قتل وكشتار بدتر است .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 191 .